Postadres:
Postbus 101
3750 GC Spakenburg
Bezoekadres
Haringweg 10
3751 BH Spakenburg
Tel: 033 - 29 88 746
Fax: 033 -29 86 728
E-mail: info@paling.nl
Kvk: Gooi- en Eemland
Kvk: 310.381.21
Wetenswaardigheden over paling.
Ierse paling uit het Lough Neagh
Ierse paling uit het Lough Neagh (Noord-Ierland)
Paling uit het Noord-Ierse meer Lough Neagh is door onafhankelijke deskundigen aangemerkt als Europees voorbeeld voor duurzaamheid binnen de palingvisserij. De goed beheerde palingvisserij onder leiding van Father Oliver Kennedy zal in de toekomst als voorbeeld gelden voor de rest van Europa. Lough Neagh is met een oppervlakte van 386 km2 veruit het grootste zoetwatermeer op de Britse Eilanden. Lough Neagh ligt in het Noord-Oosten van Ierland (in Noord-Ierland) en ontvangt haar water en voedingstoffen uit een gebied dat 4450 km2 groot is. Dit voedingsgebied ligt voor 91% in Noord-Ierland en voor 9% in de republiek Ierland. De gemiddelde tijd dat het water door dit gebied stroomt is 15 maanden. Hoewel het gebied waar dit meer haar water van ontvangt zeer groot is heeft het Lough Neagh een geringe diepte van gemiddeld 8,9 meter. Het diepste punt van het meer is 25 meter. Het water van het meer bevat veel fosfaat en is hierdoor zeer rijk aan phytoplankton (groene) en zoöplankton. Hierdoor leven er veel kleine organismen waar paling op haar beurt weer gek op is.
De combinatie van de grote oppervlakte van het Lough Neagh, het
milde Oceaan klimaat en de altijd aanwezige wind, die er voor zorgt
dat het water in het Lough Neagh altijd goed in beweging is. De
aanwezige voedingstoffen worden op die manieer goed door het water
opgenomen en zorgen vervolgens voor grote visserij opbrengsten. Op
het Lough Neagh wordt commercieel gevist op paling (lat.: Anguilla
anguilla), Pollan (lat: Coregonus autumnalis pollan), Snoek (Lat.:
Esox licius) en bruine forel, brown trout (Lat.: Salmo trutta trutta).
Alle vissoorten in het Lough Neagh zijn van grote commerciële waarde en worden al sinds mensenheugenis bevist. De eerste monniken die destijds in Ierland kwamen gebruikten de paling als voedsel en persten de olie uit de paling voor olie voor hun lampen. De locale bevolking vist al generaties lang op het meer en heeft zo een goede bron van inkomsten. De palingvisserij op het Lough Neagh is veruit de grootste visserij en zorgt voor inkomen van ongeveer 320 personen in deze dun bevolkte regio.

Palingvisserij in Ierland:
De visrechten op het Lough Neagh zijn zeer goed beschreven en gedocumenteerd, het gaat zelfs terug naar de tijd van Charles I, (19 November 1600 – 30 January 1649). De palingvisserij op het Lough Neagh is nu geheel in handen van de Lough Neagh Fishermens co-operation met aan het hoofd Father Oliver Kennedy. Deze geestelijke kwam in 1965 in de plaats Toome en zag dat de lokale vissers niet goed georganiseerd waren en hierdoor soms uitgebuit werden maar het ergst vond de Father dat de vissers volledig zonder toekomst visie werkten.
Hierin bracht de pastoor
verandering door het oprichten van een visserij coöperatie. De maatschappelijke betrokkenheid van deze geestelijke is zeer groot. Father
Kennedy heeft vanaf de oprichting de touwtjes strak in handen en beslist
tot op de dag van vandaag door wie er met hoeveel long-lines er gevist mag worden op het Lough Neagh. De Lough Neagh Fishermens co-operation
berekent de vangst capiciteit mede door monitoring van de visstand, onderzoek naar de hoeveelheid
voedingstoffen en de uitgifte en controle van vangstrechten in het
Lough Neagh.
De jaarlijkse palingvangsten op het Lough Neagh zijn ruim 600.000 kilo. Een derde deel van deze vangst gaat naar Nederland en de rest word hoofdzakelijk in Londen gegeten als Jellied Eel. Dit 18e eeuws recept doet het tot op de dag van vandaag erg goed doet bij de Londenaren.

Duurzaamheid:
De methode van vissen met long-lines heeft als grote voordeel dat er géén ongewenste bijvangst is. Tevens heeft de Ierse palinghaak een lichte buiging dit in tegenstelling tot de vishaken die op het Continent gebruikt worden. Deze buiging zorgt ervoor dat jonge palingen de haak niet door kunnen slikken omdat hun palingmondje daar te klein voor is, resultaat: alleen volwassen palingen kunnen gevangen worden met deze speciale zwarte haak. Op deze manier vangt men alleen de grotere volwassen palingen en worden jonge kleine palingen gespaard. Tevens heeft men in het Lough Neagh een beperkt visseizoen hetgeen de paairijpe schieraal de kans geeft weg te trekken naar de Sargassozee om zich voort te planten.
Door een deel van de opbrengsten van de paling te gebruiken voor aankoop van glas-, en pootaal heeft Lough Neagh een duurzaam bestand aan paling weten te behouden. Jaarlijks geeft men ongeveer 4 miljoen jonge palingen (glas-, en pootaal) terug aan de natuur in het Lough Neagh. Zo heeft men reeds vanaf 1965 een duurzame palingvisserij weten te creëren. Dit is zeer opmerkelijk want duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid waren in de jaren zestig absuloot géén bekende fenomenen. Het spreekt dan ook van een zeer groot inzicht en heel veel liefde voor de omgeving zoals de Lough Neagh Fishermens co-operation onder de bezielende leiding van Father Oliver Kennedy al jaren met de palingvisserij en het beheer daarvan omgaan.
Kwaliteit:
De Noord–Ierse
paling mag zich rekenen tot de beste kwaliteit die men vinden kan in
Europa mede door haar vetgehalte maar zeker ook door het zuivere
water waar deze paling in leeft. Ierse paling is herkenbaar aan de
zwarte haakjes die men af en toe nog aantreft. Het is mede door de Ierse bewuste omgang met de natuur een (h)eerlijke paling die in ons bedrijf tot een ware Hollandse delicatesse gemaakt wordt.
Verlies aan leefgebied probleem voor paling
Als de paling al in het zoete water kan komen immers in Nederland hebben we de delta-werken, de afsluitdijk en nog veel meer kunstwerken in en op het het water en dus de kleine glasaaltjes niet overal het zoete water bereiken. Maar ondanks die problemen lukt het nog een groot aantal glasaaltjes om het zoete water te bereiken. Daar kunnen ze dan lekker eten en volwassen worden.
Op andere plaatsen in Europa is het bereiken van leefgebied soms veel moeilijker zoals in Spanje waar 92% van de rivieren niet meer bereikbaar voor trekvissen als de paling. Ook Frankrijk heeft met ruim 70% van haar rivieren grote problemen met de bereikbaarbaar en intrekbaarheid voor vissen.
Het verlies aan leefgebied is iets wat niet aan onze aandacht mag ontsnappen. Door inpoldering in Nederland is bijvoorbeeld het IJsselmeer ruim de helft kleiner als de voormalige Zuiderzee. Kijk maar eens op oude kaarten van de Zuiderzee en vergelijk deze maar met de landkaart van Nederland zoals die nu is.
Schieraal
Een schieraal is herkenbaar aan een dik zilverkleurig vel, blanke witte buik, grotere vinnen en grotere ogen. Verder heeft een schieraal het hoogst mogelijke vetgehalte(tenminste 20%). Als een paling niet vet genoeg is zal hij nooit de metamorfose ondergaan in schieraal. Een "biologische klok" zorgt ervoor dat de paling dus geen vergissing kan maken door met een te laag vetgehalte op reis te gaan. Het opgeslagen intermusculaire vet maakt het de schieraal mogelijk zijn lange reis (6.000 kilometer) te volbrengen zonder tussentijdse opname van voedsel. De schieraal eet dus niet meer tijdens de reis.
Schier is oud-Nederlands voor het woord: blank. In het Engels heet schieraal: Silvereel, in het Duits: Blanke Aal. In sommige streken worden schieralen ook wel Silberaal (zilveralen) genoemd.
Deze reis is voor de volwassen schieralen niet geheel zonder gevaren. Schieralen die soms zo dik zijn als een bovenarm van een volwassen man worden soms beschadigd of zelfs gedood door gemalen.
In december 2008 heeft de onafhankelijke Stichting Future for Eel uit Rijswijk ruim 2000 paairijpe schieralen op weg geholpen. Door deze schieralen langs alle gevaarlijke obstakels te verplaatsen naar open zee. Dit kostbare initiatief is uiteraard ook door paling.nl gesteund.
Bariëres maken het de paling niet makkelijk

Bovenstaand plaatje geeft het aantal obstakels aan in Nederland (totaal: 15.437). Hierdoor zijn veel oppervlaktewateren niet of uiterst moeilijk bereikbaar voor o.a. de paling. Ook spelen de vele waterkrachtcentrales, gemalen en waterpompen die Nederland rijk is een rol. De volwassen palingen, soms zo dik als een bovenarm van een volwassen mens, worden in de pompen van de gemalen en de waterkrachtcentrales "geknakt" of aan stukken gereten.Hierdoor kunnen deze volwassen palingen nooit terugkeren naar de geboortegronden. De "groene stroom " betekend voor sommige palingen "het einde ".

Bovenstaande foto laat een vuistdikke paling zien die "geknakt"is door een waterkrachtcentrale of een gemaal. Op deze wijze vinden maandelijks duizenden palingen de dood. Voor dit soort problemen is een oplossing. Door het bouwen van "bypasses" of vistrappen kunnen vissen langs het obstakel zwemmen.Nieuwe technieken als lokgeluiden en licht worden hier ook bij gebruikt om zoveel mogelijk vissen naar de trap te lokken. Gelukkig neemt men in Nederland nu dergelijk vistrappen in gebruik die trekvissen om de obstakels leiden. Deze vistrappen zorgen ervoor dat trekvissen zoals de paling zonder hindernissen zich verplaatsen kunnen. Op de foto hieronder is links duidelijk de vistrap te zien terwijl rechts de waterkrachtcentrale te zien is. Op deze plaats zullen dus aanmerkelijk minder palingen "geknakt "worden. Echter zullen nooit alle ruim vijftienduizend obstakels die zich in het Nederlandse oppervlaktewater bevinden van een vistrap worden voorzien. Het zou voor de vissen wel het beste zijn.

Glasaal

Glasalen komen van ver.
Glasaal dankt zijn naam aan zijn doorschijnendheid als waren zij gemaakt van glas. Duidelijk zichtbaar zijn het hart , de bloedbaan naar de staart en de oogjes. De rest van het beestje is geheel doorschijnend. Glasalen (of glasaaltjes) zwemmen de grote afstand van de Sargassozee naar de Europesekust in ongeveer 2 jaar. Een glasaal weegt dan ongeveer 0,3 gram, is zo dik als een vulling van een pen en is ca. 7 cm lang.
Na het binnentrekken van de glasaal in zoetwater krijgt de glasaal zijn pigment en kleurt groen/grijs. Een leven van eten kan beginnen alvorens de paling als volwassen dier terugkeert naar het zoutewater om na lang zwemmen de oceaan weer te bereiken.
Glasalen worden in Baskenland (Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje) gegeten als delicatesse de Anguilla fritta. Tegenwoordig is dat vaak een Surimiproduct dat men maakt van witvis als blauwe wijting.
Geschiedenis: Nederlandse palinghandel op Londen
Een archiefstuk uit 1364 vermeldt over de uitvoer van Nederlandse paling naar Engeland. In deze tijd werd al paling geëxporteerd naar London door een palinghandelaar uit Noord-Holland. Dit alles blijkt uit stukken van de Heeren van Holland, die zetelden in Haarlem, die de het recht van palingvangst voor veel geld verkochten op het toenmalige Buiten- IJ. Na 1650 waren het voornamelijk Friezen die de palinghandel in handen hadden. Ondanks het toen geldende verbod van uitvoer van paling, dat als volksvoedsel binnenlands moest worden gehouden, werd de handel in 1686 vrij gegeven. De palinghandel naar Engeland kwam tot grote bloei, vooral vanuit plaatsen als Gaastmeer, Heeg en Workum.
Legendarisch is het privilege van een vrije ligplaats in de Theems dat de Engelse koning aan de Hollandse en de Friesche aakschippers verleende. Voorwaarde om het privilege te behouden was dat er altijd minstens één aak met paling moest liggen. Toen in 1938 de laatste palingaak verkocht werd, verviel het privilege van de vrije ligplaats.
In het Fries Scheepvaartmuseum zijn modellen van palingaken, schilderijen over de palinghandel en het bedrijfsarchief van de firma Visser, palinghandelaren te Heeg te zien

De palingaak
Regelmatig kan men, ook nu nog, traditionele Friese houten zeilschepen op de Friese wateren tegenkomen zoals o.a. skûtsjes, tjotters, Friese jachten en boeiers.
De palingaak echter is geheel verdwenen. Kort na de Tweede Wereldoorlog werd de laatste, de Korneliske Ykes, gesloopt.
De palingaak was een vrachtschip met een bun (of beun) waarin de levende paling werd vervoerd en is waarschijnlijk het laatste houten zeilende koopvaardijschip met een Nederlandse zeebrief. In 2002 is men in Heeg bij houtbouwmuseum De Helling begonnen met de bouw van een replica van een originele palingaak. Deze palingaak is in 2009 te water gelaten is is te bezichtigen in Heeg waar hij een prachtige ligplaats heeft in het centrum. Leuk om te vermelden is dat het gemeentewapen van Heeg een paling bevat.

De Firma Manze in Londen sinds het begin van de vorige eeuw een bekende leverancier van 'Jellied Eel, Eel Pie en levende paling"
Geschiedenis: Palingoproer in Amsterdam
Het Palingoproer was een volksopstand in de Jordaan in Amsterdam op 25 en 26 juli 1886. De rellen ontstonden toen de politie het spelen van het verboden spel palingtrekken aan de Lindengracht probeerde te verijdelen. Het 'palingtrekken' was in 1886 een Amsterdamse spel hierbij werd een touw over een gracht gespannen met daaraan een levende paling. Vanuit bootjes probeerden deelnemers de paling van de lijn te rukken.
Er kwam een verbod op dit 'wreed volksvermaak', maar dat hield de Amsterdammers niet tegen. 25 juli 1886 werd op de Lindegracht een palingtrek-wedstrijd georganiseerd. De politie trad meedogenloos op, met een felle volksopstand tot gevolg die dagenlang aanhield. Bij dit 'Palingoproer' vielen helaas 25 doden te betreuren. Consumptie van paling over de wereld
De Japanse overlevering zegt dat Kabayaki goed is voor de energie huishouding in het lichaam van de mens tijdens extreme hitte in de zomer. De dag van de Os volgens de Aziatische kalender is een belangrijke dag dat Japanners paling eten.In Japan eet men niet alleen het vlees van de paling ook worden ook de levers van de paling gegeten een heldere soep met de naam Kimosui. Welke volgens overlevering heel goed zou zijn voor de ogen. Wetenschappers denken dat het hoge vitamine A gehalte in de palinglevers daaraan bijdraagt. De Japanse keuken kent ongeveer 14 gerechten die met paling gemaakt worden.
Ook in Noord - Amerika waren stammen indianen die aan paling bijzondere krachten toeschreven. Door het eten van paling zou men sterk en onoverwinnelijk worden. Er is in Amerika nog steeds een Eel-clan, een stam oorspronkelijke bewoners die de paling zeer nauw aan het hart draagt.
In Europa werd paling al voor de middeleeuwen gegeten. Elk land in Europa heeft zo haar eigen gebruiken en gewoonten. At men vroeger in zuidelijk Europa veelal kleine gefrituurde glasaaltjes, deze gewoonte is door de torenhoge prijzen vervangen door immitatie-glasaal, gemaakt van eiwit en witvisfilet, te eten.
In België is 'paling in het groen' een landelijk bekend product, hierbij worden palingen ontdaan van ingewanden, kop en huid en vervolgens gekookt in een melange van kruiden. In noordelijk Europa eet men paling veelal gerookt, waarbij er per land grote verschillen zijn in de grootte van de palingen die men eet. In Scandinavië, vooral Denemarken is het gerecht 'Stægt ål' een veel gegeten gerecht, hierbij wordt de paling gebakken. Ook een gerecht als 'røget ål med røræg' is een veel gegeten variant, hierbij eet men gerookte paling(filet) met roergebakken ei. In Nederland eet men paling op allerlei manieren: gestoofd, gebakken en gerookt. Reeds vroeger was paling een delicatesse en absoluut geen volksvoedsel. Paling eten is altijd een kostbare zaak geweest nog steeds geldt paling als een echte delicatesse.Dat de consument kan beter zijn paling kopen bij een visspecialist heeft de consumentenbond in 2004 aangetoond. Paling bij de supermarkt wordt volgespoten met water en eiwitten om de prijs kunstmatig laag te krijgen. Bij de betere visspecialist is alleen traditioneel gerookte paling zonder toevoegingen verkrijgbaar.
Dat paling ook nog gezond is hebben voedingswetenschappers ontdekt. Vette vis, zoals paling, heeft een gunstig effect op hersenen, hart en bloedvaten. Dit effect wordt vooral toegeschreven aan de Omega-3 vetzuren EPA en DHA. De onverzadigde vetzuren werken zelfs cholesterolverlagend. De Gezondheidsraad en het Voedingscentrum adviseren dan ook één of twee keer per week vis te eten waarvan tenminste één keer vette vis. Zo kan lekker ook gezond zijn.Over de voortplanting van palingen
De Universiteit van Leiden is al de afgelopen jaren bezig met onderzoek naar de natuurlijke wijze van voortplanting door paling. Iets wat in de natuur nog nooit door de mens was gezien. Dit baanbrekend onderzoek staat onder leiding van professor van den Thillart. In 2005 is al bewezen dat paling 5,500 kilometer kunnen zwemmen zonder te eten (!) en toch maar heel weinig lichaamsgewicht verliezen. Palingen gebruiken slechts 60 gram per kilo lichaamsgewicht om die lange tocht te voltooien. In 2006 is o.a ontdekt dat palingen hun geslachtsorganen ontwikkelen tijden de zwemtocht naar de Sargassozee. Iets wat tot op dat moment niet bekend was. Hier is door dr. Arjan Palstra ontdekt dat palingen zeer weinig energie gebruiken om zich te verplaatsen. In totaal verbranden zij slechts een zeer kleine hoeveelheid energie. Voor de hele reis van 6000 kilometer gebruiken zij een hoeveelheid energie vergelijkbaar met 5 kleine zakjes chips. Opmerkelijk is het vergelijk met een andere trekvis als bijvoorbeeld de zalm; deze gebruikt ruim 10 keer zoveel om de paaigronden te bereiken en die reis is nog niet eens de helft van de afstand die een paling moet afleggen. De Nederlandse onderzoeken hebben ons diverse geheel nieuwe inzichten gegeven. Het is echter jammer dat er op dit moment weinig tot geen geld beschikbaar is om het baanbrekende onderzoek voort te zetten.
Lees meer over de wetenschappelijke vorderingen op: www.fishbiology.net/silvereel.html
Problemen in een palingleven
Ook de huwelijksreis is niet zonder gevaren onderweg komen ze veel hindernissen tegen, sluizen en afgesloten gebieden die geen verbinding hebben met de zoute zee. Nog erger wordt het als een paling terecht komt in een waterkrachtcentrale, die steeds meer gebruikt worden om groene stroom op te wekken. Nederland had vroeger gemalen met grote schepraderen die er voor zorgden dat wij allen droge voeten houden. Tegenwoordig zijn dat moderne hoog rendement gemalen waar water door grote sneldraaiende pompen gaat. Die gemalen en de waterkrachtcentrales vermalen ze de volwassenpaling als deze erin zwemmen en zo komt er dan een einde aan een lang palingleven en aan een huwelijksreis. Palingen moeten dus veel hindernissen overwinnen tijdens hun reis naar de Sargassozee. Eenmaal daar aangekomen kan de paling zich voortplanten en is er een nieuwe generatie waar alles weer voor begint.Paling een bijzondere vis. Lees hier over zijn leven en leeftijd
Het heeft lang geduurd voordat zijn levenswijze duidelijk was. Volwassen palingen leggen hun eieren vermoedelijk in de Sargassozee, Dit is een gebied ten noorden van Cuba in de beruchte Bermuda driehoek. Daar groeien de wilgenbladvormige larven (lat.: Leptocephalus)op. Dit is in 1923 door de Deense onderzoeker Johannes Schmidt ondekt, die de kleinste larven in de Sargassozee aantrof. Het paaiproces zelf is echter nog nooit door een mens waargenomen. Tijdens de reis naar het continent veranderden de larven en krijgen de vorm van een glasaal. Deze naam hebben ze te danken aan het feit dat ze geheel doorzichtig zijn.
Deze reis duurt ongeveer twee tot drie jaar waarna de glasaaltjes met miljoenen tegelijk de Europese wateren (waaronder Nederland) intrekken. Hierna trekken ze vanuit de zoute oceaan het zoete water in. In dit zoete water verblijft een paling zijn leven tot ze op huwelijksreis gaan naar de Sargassozee. Dit verblijf in het zoete water kan heel lang duren de oudste in Nederland gevangen paling was 85 jaar. Wetenschappers kunnen de leeftijd van een paling
vaststellen door het gehoorbeentje door te zagen en de ringen (onder een microscoop) tellen als bij een boom. In zoet water brengen palingen het grootste deel van hun leven door. Hier groeien ze uit tot volwassen palingen. Een paling ontwikkelt na een tweetal levensjaren in het zoete water een geslacht het is dus voor een paling mogelijk om te “keizen” om meisje of jongen te worden. Ook hierin is een paling een bijzondere vis.
De laatste verandering vindt dan plaats in het najaar waarin de oudere paling verandert in schierpaling. Schier is oud Nederlands voor blank. De paling krijgt dan een blanke (witte buik) en een dikker vel, de ogen en borstvinnen worden groter en de verbinding tussen slokdarm en maag groeit nagenoeg dicht. Eten is voor deze dieren dan niet meer mogelijk. Al deze veranderingen ondergaat de paling voor hij de reis terug naar de Sargassozee maakt. De volwassen palingen keren na lange tijd (tussen de 5 en meer dan 50 jaar, de oudste ooit in Nederland gevangen paling was 85 jaar) terug naar het zoute water en zwemmen dan ook nog eens ,zonder onderweg te eten, in ca. 1,5 jaar 6000 kilometer (!) naar de Sargassozee om zich aldaar voort te planten. Palingen kunnen dus zowel in zout zeewater als in zoetwater leven.

Paling of Aal ?
De paling spreekt al jaren tot de verbeelding van de mens. Reeds in de tijd van Aristoteles, ruim 2300 jaar geleden, aten de Grieken al volop paling. Aristoteles dacht dat palingen spontaan uit de aarde voort kwamen. Paling wordt ook al eeuwen gegeten door de Europeanen dat bewijst “Le menagier de Paris” een kookboek uit 1394 waarin diverse recepten met paling staan beschreven. Ook in Amerika werden door de ”Mayflower Pelgrims ” in de winter van 1621 al paling gegeten. Door de hoge energiegehalte van de paling overleefden deze eerste emigranten van Amerika hun eerste winter.
De benaming paling of aal is plaatsgebonden, een verschil in vis is er niet, zoals de Nederlandse wetenschapper Antoni van Leeuwenhoek al schreef op 25 juli 1684: "Onder de visschen die onse rivieren of wateren voort brengen, kan ik maar twee soorten van visschen die men seijt dat geen schobbens hebben, de eene soort wort alhier genoemt Ael en Paling, en in andere steden wertse wel alleen met den naam van Ael genoemt".
Paling en de Nederlandse taal. Leuke, grappige spreekwoorden en gedichten
Hij is zoo glad als een aal,
- men heeft geen vat op hem, hij weet zich door zijne slimheid uit alle ongelegenheden te redden
Hij is te vangen als een aal bij den staart,
- hij is zoo weinig thuis, dat men hem maar hoogst zelden te spreken kan krijgen; ook: zoo vlug en handig, dat men hem bij eendiscussie niet schaakmat kan zetten.
- zich bezig houden met een zaak of onderneming, die wel denkelijk uit de hand ontglippen of mislukken zal.
Paling vangen
- in het water terecht komen
Hij is zo mager als een aal.
- Hij is erg mager.
Aal is geen paling
- het mindere is niet gelijk aan het meerdere
- Iemand die geen inhoud heeft en niet is te pakken.
(A.Klink)
Gedichten en versjes:
Oud Nederlands versje over paling
Die by den steert een palingh houdt,
En op een vrouwes woorden bouwt;
Die magh wel zegghen met verdriet,
't Is al maer wind, 'k en hebbe niet.
De Tombe van Multatuli
- (Over prosodie) "Liberaal als 'n aal. Lieb'raal als een aal.""
Gedicht van een palingliefhebber
Paling o Paling
Waar zijt gij?
Neem me niet in de maling,
jij o zo gladde paling.
Jij kronkelt, jij glibbert.
Jij huivert, jij bibbert.
O mijn gladde waterslang,
Nu voel ik hoe ik naar je verlang
(Nora Smits en Malu Grochla)
Exclusief verkrijgbaar bij de betere visspecialist en horeca
Exclusief bij de betere visspecialist en horeca
Waarom alleen bij de betere visspecialist en horeca zal je denken. Gedegen onderzoek heeft aangetoond dat de “gevorderde” viseter alleen vis koopt bij een goed gesorteerde visspeciaalzaak en alleen vis eet in een goed (vis)restaurant. Om deze reden hebben wij besloten om uitsluitend via de vakhandel te leveren. Neem maar van ons aan het zal u bevallen. Op onze site saat een zoekprogramma waar bij u in de buurt u een verkooppunt kunt vinden.
De betere visspecialist heeft een ruime keuze en geeft goede adviezen. Hij kan je ook van lekkere recepten voorzien. De hobbykok thuis en de goede restaurants kiezen voor kwaliteitsingrediënten voor hun maaltijden en bereiden zo de heerlijkste gerechten voor hun gasten.
De kwaliteit van ons traditionele product spreekt velen aan. Zeg nou zelf, je koopt toch zeker je eten alleen bij iemand die er verstand van heeft?
Met je keuze voor paling.nl producten kan je de echte professionele kwaliteit zowel in een goed restaurant als ook thuis genieten.
100% Vers gerookt zonder toegevoegd water
Gefileerde gerookte paling wordt tegenwoordig, net als veel andere levensmiddelen goedkoop geproduceerd door er veel vocht aan toe te voegen. Meestal gebeurt dit door water en waterbindende middelen in het product te injecteren. Ook worden door sommige fabrikanten extra eiwitten toegevoegd. De Consumentenbond deed daar in maart 2004 onderzoek naar.
Een traditioneel gerookte paling bevat géén andere ingrediënten dan gerookte paling en een snufje keukenzout. Op de verpakking van zo'n paling zal bij het kopje ingrediënten staan: Paling (lat.: Anguilla anguilla), zout en rook. Alleen dan heeft u de garantie dat u een paling koopt die niet volgespoten is met water en of eiwitten en andere kunstmatige middelen.
Laat u alstublieft niet wijs maken dat voor een betere smaak meer toevoegingen nodig zijn dan zout en rook.
Een traditioneel gerookte paling zal altijd slechts rond de 44% (eigen) vocht bevatten. Dan alleen is deze paling heerlijk smeuïg en proeft u het echte lekkere aroma van traditioneel gerookte paling. Met heerlijke traditioneel gerookte paling en gefileerde gerookte paling kunt u natuurlijk de lekkerste gerechten maken. Proef zelf het verschil eens tussen de palingfilet van een grote Duitse supermarkt en die van Paling.nl
Hoe herken je goede paling?
Wat is goed zal je jezelf afvragen. De beste paling kunt u kennen aan zijn smaak en heel belangrijk paling moet gaar zijn. Paling is, net als elke andere vis, gaar als het vlees blank van kleur is tot op de graat. Bij palingfilet is dat makkelijker te zien omdat je de filet over de gehele lengte kunt bekijken. Goede palingfilet kunt u herkennen aan de volgende punten: kunt u de hele filet zien zodat u ziet wat u koopt. Of is slechts het middenstukje van de filet zichtbaar omdat de producent iets te verbergen heeft. Wat heeft hij dan waarschijnlijk te verbergen: een lelijk zwart vel aan de kopzijde, wat in werkelijkheid een stuk van een onderhuid is en dat smaakt iets bitter, en vinnen die er nog aanzitten bij de staart. Bij de zorgvuldig handmatig gefileerde paling van ons zullen deze twee opmerkingen nooit van toepassing zijn.
Gefileerde gerookte paling van paling.nl
Vers gerookt is het lekkerst. Door het gebruik van uitsluitend de allerbeste kwaliteit verse paling, het traditioneel op ambachtelijke wijze roken en verwerken, ontstaat ons kwaliteitsproduct.
Het roken gebeurt bij ons nog altijd boven een knapperend houtvuur van een uitgekiende melange van eiken- en beukenhout.
Hierna wordt elke paling met zorg handmatig gefileerd.
Onze vers gerookte palingfilets voldoen aan de hoogste kwaliteitscriteria.
Om er voor te zorgen dat je ten volle geniet van onze palingfilets de volgende tips:
Normaal gebruik: Open de verpakking en laat de de gerookte palingfilets in circa 20 minuten op kamertemperatuur komen. Zorg hierbij dat de palingfilets zo donker mogelijk liggen, zodat de mooie natuurlijke roze kleur behouden blijft.
Voor warm gebruik: De gesloten 5 minuten in warm water (max 40oC) leggen. Hierna de verpakking openen en de inhoud direct gebruiken!
Je proeft de liefde waarmee ze gerookt zijn!
Gerookte paling
Gerookte paling is er als hele vis en gerookte palingfilets: Een gerookte paling kan heerlijk zijn als lunch of voorgerecht of zomaar tussendoor. Een klein probleem kan voor veel mensen de graat zijn die in de hele paling aanwezig is. ls van de graat eten een probleem is voor jou? Kies dan voor gefileerde gerookte paling van het merk 'Paling.nl'
Roken ? Traditionele recepten van vader op zoon.
Het roken van vlees en vis, dus ook van paling, is door onze voorouders uitgevonden als conserveringsmethode. Het betekende paling verhitten boven een houtvuur tot deze eetbaar (gaar) werd en de rook die erbij komt gaat bederf tegen. De traditionele recepten werden van vader op zoon doorgegeven. De recepten die wij gebruiken zijn daarom al eeuwen oud. In deze traditionele recepten is niets gewijzigd, puur en natuurlijk. Zelfs al zou onze over-grootmoeder onze producten eten zal ze het herkennen als gerookte paling. (Dit kan van veel levensmiddelen niet meer gezegd worden)
De gebruikte houtsoort bij het traditioneel roken is het belangrijkste. Immers het bepaald de uiteindelijke kleur en aroma van de gerookte vis.Tijdens het roken neemt het visvlees uit de rook bepaalde stoffen op die de ontwikkeling van bacteriën vertragen of zelfs geheel stopt. In het algemeen is traditioneel gerookte vis tussen de vier en tien dagen houdbaar. Vacuümverpakte of verpakt onder beschermde atmosfeer (MAP) traditionele gerookte is wel tot vier weken houdbaar.
Het roken (conserveren) deed men dus omdat er toen nog geen koelkasten waren om de paling in te bewaren. Een lekkere bijkomstigheid van het roken blijft dat paling tijdens het rookproces een heerlijke smaak krijgt. Tegenwoordig zijn er nog steeds enkele rokerijen die dit traditionele Hollandse ambacht beheersen. Een echt traditioneel ambachtelijke rokerij rookt ook in de 21e eeuw op dezelfde manier zoals er eeuwen geleden door voorgaande generaties gedaan werd. Het roken gebeurd nog steeds boven een knapperend houtvuur van een uitgekiende melange van eiken-, en beukenhout. Voor roken kan men allerlei houtsoorten gebruiken belangrijk is natuurlijk wel dat het hout onbehandeld is. Dit wil zeggen dat je met het sloophout van je geverfde tuinhuisje absoluut niet kunt roken.
Het aller lekkerste is een mix van zuiver eiken-, en beukenhout.
Wat is verse paling?
Verse paling dat is paling die nog geen warmte behandeling heeft ondergaan eigenlijk het rauwe product. Uw visspecialist kan de verse paling panklaar maken zodat u zich alleen met de bereiding hoeft bezig te houden. Er zijn heerlijke palinggerechten te maken met verse paling denk hierbij aan gestoofde paling, gebakken paling en paling in het groen. Allemaal gerechten om je vingers bij af te likken.Is paling eten gezond?
Onderzoek toont het gunstig effect van vis op hart en bloedvaten keer op keer aan. Paling is een vette vis en bevat veel enkel-, en meervoudig onverzadigde verzuren en is van nature rijk aan vitamine D. Deze vetzuren hebben een gunstig effect op hart en bloedvaten. Dit gunstig effect wordt vooral toegeschreven aan de meervoudig onverzadigde vetzuren. De zogehete Omega-3 vetzuren EPA en DHA, die van nature in vette vis aanwezig zijn.
Eet één tot twee keer per week vis en je hebt bijna 30 % minder kans op sterfte door hart en bloedvaatziekten. Onverzadigde vetzuren in vis werken zelfs cholesterol verlagend. Voedingsvoorlichters adviseren daarom tenminste één keer per week vis te eten. Je kan zeggen: Vis is een smakelijke manier om gezond te leven ! Paling past hierdoor uitstekend in een gezond en gevarieerd voedingspatroon.
Zeg dus met een gerust hart: paling is natuurlijk lekker en smakelijk gezond
Het advies van de Gezondheids Raad en het Voedingcentrum is dan ook: Eten van vette vis, zoals paling, is gezond omdat het zogenaamde Omega-3-vetzuren bevat. De Gezondheidsraad en het Voedingscentrum adviseren daarom één of twee keer per week vette vis te eten.
Een smaakvolle lekkernij
Paling ook wel Aal genoemd, is een wat mysterieuze vis. Zelfs in de 21e eeuw weten we nog steeds niet hoe hij zich voortplant. Wel weten we waar ongeveer dat plaatsvindt. Palingen worden geboren in de Sargassozee dat is een gebied zo groot als Europa. Eel, is de Engelse vertaling van paling. Zijn Latijnse naam is Anguilla anguilla, dat is het soort die in Europa leeft.
Paling wordt dus geboren in zout water en trekt in zijn jeugd naar het zoete water, het is dus een katadrome vissoort. Als jeugdige glasaal trekt hij het zoete water in en begint zijn leven. De paling krijgt dan zijn bekende grijs groene kleur en zal vervolgens ongeveer twee en soms langer dan twintig jaar leven in de meren en rivieren.
Paling heeft een sterke voorkeur voor zuiver water waarin veel kleine kreeftachtige beestjes leven en waar hij ook kuit van andere vissen vindt om zich mee te voeden. De paling gaat één keer in zijn leven op reis, dat wil zeggen op huwelijksreis om zich voort te planten in het zoute water van de Sargassozee. Aan het begin van de vorige eeuw had men in Azië al ontdekt hoe men de kleine glasaal kon grootbrengen in grote bakken met water. Dat was het eigenlijke begin van de aquacultuur, sinds de tweede helft van de 20e eeuw is deze kennis ook in Europa toegepast. De meeste paling is nu afkomstig van aquacultuurbedrijven. De palingen worden daar onder strikt gecontroleerde omstandigheden grootgebracht.





